Gedicht – Schrijverkus

Hemels

Armen die bewegen

Geluid van

Wie ben jij, meisje op moeders schoot

Ik heb dierbare herinneringen aan de wandelingen met mijn vader

Woorden, denk ze, spel ze, uit ze, zeg ze, een voor een

letters die me wegvoeren
en letters die me thuisbrengen

vandaag werp ik mijn netten uit
en wacht geduldig op woorden

Ik kijk uit op een muur
zelf opgetrokken

Dolen,
een labyrint, een tempel.
Wit licht,
door jouw stille gaan, bewogen.

een fiets
verlaten
midden op
de groenstrook

ik kijk
mijmer
lees over
contrasterende
kleuren