Dolen,
een labyrint, een tempel.
Wit licht,
door jouw stille gaan, bewogen.
Je zwijgt,
weet niet wat te zeggen.
Tegen wie ook?
Wie luistert?
Bloed?
Althans rood.
Je ziet bloed,
dat weet waar het gaat.
Je voelt het.
Bloed huilt
bloed, zweet en tranen.
Je zinkt,
verdrinkt in een gat,
verspilling.
Leeg.
Zonde.
Je bent leeg.
Twaalfduizend
witzijden jurkjes.
Lege handen, verspilde moeite.
Geen kans onbenut.
Leeg blijft het.
![](https://schrijverkus.nl/wp-content/uploads/2024/06/verspilling2-emmy-277x1024.jpg)
Twaalfduizend witzijden jurkjes.
Spijt schreit.
Twaalfduizend keer.
Het was niet bedoeld,
het.
Jij bedoelde het.
Niet zo.
Je houdt van
het.
Ik houd van
het,
hen.
![](https://schrijverkus.nl/wp-content/uploads/2024/06/verspilling-emmy-1024x683.jpg)
Emmy